گهڻو پسند ڪيل شعر
دل وارن دل لڳي ۽ دل لڳي ويئي ھلي،
ياد ھئي اسڪول جي ڄڻ گهنٽي وڳي ويئي ھلي.
بت پرستي ڪيم، سُٺو سمجھيم،
پاڻ کي تو اڳيان ڪُٺم، سُٺو سمجھيم.
عارضي آھن حُسن جون آرسيون،
دائمي ديدار آ درد جو!
اِھا باھ ٻي آ، ھُن باھ جي اڳيان،
کنوڻيون کڻي گھُمي ٿو، اونداھ جي اڳيان!
گيتن ۾ آ واٽ وڙھن جي تارن ۾ آ تات اسانجو،
تنھنجا لڱ ٿڌا آھن يا منھنجا ھٿ گرم آھن!
پرين پرين تہ پري سندس نہ پيرو آ،
عجيب عشق عجيب آسرو اچڻ جو آ.
او پرين تنھنجي ڪري مون کي،
زندگيءَ ۾ آ ملي وئي زاھدي.
مون جڏھن گھاٽيون گھٽائون پئي لکيون،
ڇوڪريون پئي پاڻ ۾ کيڏيون ڪُڏيون!
مرڪ جيڏي مختصر ٿي ھڪ ڇوڪري،
منھنجي چپن ۾ وڃائجي ٿي وڃي!
اسان لاء صدين کان غلاميءَ لُڪون :
اڙي وقتَ مُنهن ۾ ٿُڪون ٿئي ٿُڪون!
تو دَرِ ڪيئن اچڻ جي، هينئڙي وِجهان هيرَ،
منهنجا ميرا پيرَ، اڱڻُ تنھنجو اُجرو.
جيءَ اسان جا جڪڙيلَ، جيئڻُ مرڻ گڏُ،
سڄڻُ منهنجو سڏُ، آءُ پڙاڏو اُن جو.
نئون ڪو عاشقُ پيارَ کي، لِڪائي ٿو جيئن،
اسان توکي تيئن، سوگهو ڪيو ساھ ۾.
آءُ پرينءَ جي وارن سان، گَسِي ڏکڻَ، گهُل!
نئون ٿئي ڪو هُل، ھيل وري هٻڪارَ جو.