گهڻو پسند ڪيل شعر
سدائين ساوڻ، سڄڻ لاتو ساھہ ۾،
گھٽائن ۾ ڄڻ، گذريون گھڙيون عمر جون.
گهڙي جا گهاري، تنھن لاٿي سڪ صدين جي،
وڃان مان واري، سھڻا تنھنجي سونھن تان.
سڄڻ، منھنجو ساھہ، پھتو تو وٽ پَل ۾.
گهڙي جا گهاري، تنھن لاٿي سڪ صدين جي،
رھي منھنجو روح ۾، سدا تنھنجي سونھن،
ورھين لاءِ ورونھن، پلڪ تنھنجي پيار جي.
ورھين کان واسو، سڄڻ تنھنجو ساھہ ۾،
پنھنجن کان پاسو، مناسب ناھي مٺا.
جيئين! تنھنجي جند جي، مٺڙي موسيقي،
ورھين ليءِ وڄندي، رھندي منھنجي روح ۾.
چھڪي پيو چاه، مھڪي پئي مجبوبڙي،
سرھو ھن جو ساھہ، آھي بوءِ بسنت جي.
سوچي ڪجھ سڄڻ جو، منھنڙو مُرجھايو،
سرءُ جو سايو، ٽھليو ٽانگر جي مٿان.
نگاھن مان نينھن، ڇڻي پيا ڇاٽون ڪري،
ڏٺي ٿيا ھئا ڏينھن، محب ملي ويو اوچتو.
پرھہ کان پيارو، منھنڙو منھنجي يار جو،
مٺڙو موچارو، سڄڻ منھنجي ساھہ جو.
ڳوڙهن ڳالهايو، الا وقت وداع جي،
اکين ۾ آيو، سارو ساھہ سڄڻ جو.
اسان ڪيئن ڪاٽيون، رسي ريجهڻ جون گھڙيون،
ڳوڙها ڳراٽيون، چميون چپ چپن تي.
شل منھنجا محبوب، حرف نہ اچي حب تي،
او منھنجا مطلوب، طلبيان توکي نت نئون.
اکڙين اڄ اڦٽ، ماريو آھہ ميار سان،
پنبڻيون جھڪيون پٽ، ھي جون ڏوراپا ڏئي.