ڳوڙها ھجڻ ڳلن تي، اکئين ڪجل ھجڻ
ڪيڏو عجيب آھي، ڪنھن جو غزل ھجڻ!

ساجن ھجن سفر ۾، چَوطرف سانوڻيون،
ماڻهو ھجي اڪيلو، ميلو متل ھجڻ.

کنڀجي وڃڻ کٽن تان، اڌ رات اوچتو،
سامان ٽڙ پکڙ ۽ ڀاڪر ڀڳل ھجڻ.

تنھنجي ترار تي شل پاڻي چڙهيل ھجي،
تنھنجي مُراد گهرجي، مينديء رتل ھجڻ.