گهڻو پسند ڪيل شعر
پھر جو ٻُڪ آھيان مان،
زھر جو ڍُڪ آھيان مان.
گنگھار آھيان گنگھار آھيان،
مگر پوءِ بہ معصوم ڪو ٻار آھيان.
خواب کي کوٽي ڪرڻ جي ڪم جي تعبير ٿي،
سوچ رنگن سان ملي ھئي سمنڊ جي تصوير ٿي.
مقروض ٿي مري ويو آ ڪنھن جو نہ ٿي سگھيو،
ھڪڙي حقير زندگي، جيئري نہ جي سگھيو!
رات جون ڌاڳن جيان لڙڪن ڳليون،
ڀت تي اوندھ جون چڙھندڙ وليون!
محبت ۾ محنتون ۽ ماڻهو ڪري مزوري،
ھي پيار آھي پورھيو، پورھيو ڪرڻ ضروري.
ساز ۾ سنيھو آ، سار ياد جي دُنيا،
ڪوڪ ۾ ڪلا آھي، ڦوڪ تار جي دُنيا.
اسان آسمانن ۾ ڌوڪيو گهڻو آ،
چئون ٿا ايڏانھن بہ ڪا دري ٿي سگھي.
مجازي محبت ۾ مون جو ڏٺو آ،
حقيقت تصور ۾ تبديل ٿي وئي.
اڌ اُگھاڙي عورت جي ڌيمي روشني،
رات پڇاڙي عورت جي ڌيمي روشني.
ڏک مليس ٿي ڏاج اديون،
سور ٿيا سامان سسئيءَ جو!
حُسن جي درٻار ۾ سجدو ڪيم توکي ڏٺم،
سُڃ صحرا ۾ جڏھن ڪو گل لڌم توکي ڏٺم.
مان ھتان وڃان ٿو پيو، ھوءَ ھتان ھلي ھوندي،
زندگي ڊگهي ڪيڏي ڪيتري ڳلي ھوندي!
ٻنھپرن جو ٻگھہ اڇا ٻئي،
گڏ دُٻي تي بيٺا آھن.